Slik kunne det arta seg for ungane på Krenken:

Krenken var i “krig” med Nyland og Tjoadalen. Forholdet til Eidesdalen var bra, for der måtte dei gå og handla.

Hvis noen av dere som er innom sidene her vet om bøker eller andre plasser vi kan finne stoff om Krenkesflot, vær snill og tips oss. Også bilder herfra er godt stoff, vi kan hjelpe til å skanne de.

Vi prøver å pløye gjennom det vi har tilgang til av materiale, men ønsker masse mer, og er takknemlige for alt.

1920-og 1930-åra. Det var idrettsinteressert ungdom som med idealisme, slit og pågangsvilje reiste hytta.

I seinare tid er hytta vorten kledd med etenitt, og det er utført diverse arbeid innvendig. Bl.a. er taket senka for å utnytta varmen betre. Det var Reidar Eikemo og Agnar Kvam som stod for dette arbeidet. Dei var aktive idrettsfolk i Korlevoll, og som trening pla dei springa opp til Fossen og ned att. Dette var i 1960. Reidar Eikemo var då snikkar på Smelteverket, og Agnar Kvam hadde nettopp fullført snikkarlinja på Odda yrkesskole. Ein av initiativtakarane til hytta på Fossen var Erik Eliksen. Han kjende Reidar Eikemo frå Smelteverket. Då han hausten 1960 fekk greie på teningsturane til Reidar Eikemo og Agnar Kvam opp til Fossen spurde han om dei ville hjelpa til med å bera opp ein del materialar til hytta. Denne jobben tok dei som trening etter arbeidstid. Dei slutta på arbeid kl. 16.00, og dei hadde kort tid på seg dersom dei skulle nå badstua på stadion kl. 20.00. Dei fekk koma inn i garderoben på stadion og skifta der. Då hadde Gerhard Eknes, vaktmeister på stadion, begynt å fyra opp badstua.

Når toget gjekk oppover Nylandsflaten, var arbeidarane i Smeltehuset ute. Dei korka flasker med vatn og karbid. Etter ei stund small det. Det var deira salutt for toget.

E.E.: Ein 1. mai hadde ing. Krogh på Toppen glømt å heisa flagget. Då gikk en heil gjeng fra Krenken og varskudde at han fikk få flagget opp.

For dei som hugsar attende til 20-og 30-åra, må det vere underleg å lese i lokalavisene om bustadmangelen i Odda i 80-åra. Og det er ikkje rart dei klagar over at det er vanskeleg å formidle røynslene frå den tida vidare til ungdomsgenerasjonen i dag. «Dei trur vi fortel eventyr, og at det er løgn og dikt alt i hop,» seier Sjur Halland.

Sjølv voks Sjur Halland opp på Krenkesflot -eller Krenken som det heiter på folkemunne. Familien kom til Odda i 1910 og måtte først innlosjerast på faren sin hybel i huset til Knut Strand på Nyland. Då arbeidarbustadene på Krenken var ferdige kort tid etter, flytta dei inn der. Bustadene på Krenken var reist av Cyanamid-kompaniet. Tomteprisane i Odda var skyhøge på den tida, mellom 10 og 20 kro ner pr. kvm. Ja, heilt opp i femtilappen for kvadratmeteren hadde vore betalt i forretningsstrøket. Så det var heilt utenkjeleg for arbeidsfolk å skaffe seg tomt sjølve. Ei dagløn på den tida var omlag fem kroner.

Hytta blei bygd før helikoptertransport var vanleg. Materialane er frakta opp med muskelkraft. Hytta står i dag som eit minnesmerke over viljesterk ungdom frå Krenken, som utnytta arbeidsløyse tider til å gjera noe positivt.

Ungdommen på Krenken var interessert i skisport. Om sundagane var det å dra til Jordalsstølen. Etterkvart kom planar om å byggja seg ei hytte der oppe. Det blei det ikkje noe av. Så drog dei over til Sandvinssida, men der var det ikkje råd å få tomt. No kom interessa for Fossen. Dei fekk løyve frå bøndene på Eide, i Bygda, og frå Holm på Bergjaflot. Alt blei avtalt munnleg.

med jamne mellomrom.

koma om kvelden eller natta.

ungane.

spetakkel!